And Aubrey was her name

posted on 22 May 2010 23:11 by dinsorhug

ฉันคือคนๆหนึ่งที่มีชีวิตที่ดีมีเพื่อนมากมายแต่กลับรู้สึกเหมือนชีวิตขาดอะไรไป

 

ทุกคนที่อยู่รอบกายล้วนแล้วมีแต่ความหลอกลวงไม่มีใครเข้าใจจริงๆ 

 

มีแต่พูดว่าเข้าใจเป็นวลีซ้ำๆที่ไม่มีความหมาย

 

แต่ฉันรู้ดีว่าทุกสิ่งมันว่างเปล่า    ชีวิตมันว่างเปล่ามันไม่มีอะไร

 

เหมือนทุกสิ่งมันจะดีขึ้นหลังจากที่จากบ้านหลังเดิมออกมา

 

 เหมือนทุกอย่างมันจะดีขึ้นหลังจากได้อยู่กับคนดีๆ

 

 แต่น่าแปลกใจ สิ่งที่เป็นอยู่นี้คืออะไรมันว่างเปล่าจนน่าใจหาย

 

ณ บัดนี้ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเป็นใครเคยเป็นใคร จำวัยเยาว์ไม่ได้ 

 

 หากแม้วันนั้นไม่ได้จากมา  หากแม้อยู่กับความแร้นแค้น

 

 มันอาจน่าหดหู่   แต่ลึกๆยังสงสัยมันอาจไม่ว่างเปล่า

 

 ฉันชอบดอกลิลลี่ มีใครรู้ไหมว่าทำไม

 

 มีใครรู้ไหมว่าทำไมฉันชอบไปวิ่งเล่นหลังฝนตก

 

หลายสิ่งที่ทำโดยไม่มีเหตุผลและไม่มีใครเข้าใจ ไม่เคยไม่เคยมี

 

 แม้แต่คนที่สัญญาจะดูแลฉัน ก็เหมือนบางอย่างเบื้องลึกในใจฉันมาขว้างกั้นระหว่างเราเอาไว้

 

 เหงา เหงาจริงๆ ทั้งๆรอบกายมีมากมาย   แต่มันกลวงเปล่า

 

เป็นเพราะฉันหรือเป็นเพราะใคร

 

 ตุ๊กตาหมีของฉันหายไปพวกเค้าจับโยนทิ้งเพราะมันไม่คู่ควร

 

โอ ฉันคิดถึงวัยเยาว์   ความรู้สึกเบื้องลึกที่เลือนราง

 

เหมือนวันหนึ่งเคยมีใครใครซักคนที่อยู่ในช่องว่างตรงนี้   แล้วเค้านั้นหายไป

 

 ไม่ใช่พ่อไม่ใช่แม่ หรือใครทั้งนั้น

 

 แต่เหมือนเป็นตัวฉันอีกคน

 แต่ความรู้สึกนี้ก็นับเป็นเรื่องไร้สาระที่ไม่อาจเปิดเผย

 

เพราะความจริงนั้นปรากฏอยู่ว่าฉันเป็นลูกคนเดียว ที่พ่อแม่ส่งฉันมาที่นี่

 

 ความว่างเปล่านี้ในความจริงอาจไม่เคยถูกเติมเต็มมันอาจว่างเปล่ามันตั้งแต่เกิด

 

หากหัวใจฉันมีเพียงแค่ครึ่งเดียวมันก็คงเป็นแบบนั้นนับแต่เกิดจนตาย

 

หวังสุดหัวใจว่าคงมีใครซักคนมาถมช่องว่างแต่ว่าจะกี่คนก็ไม่ต่างกัน

 

ช่องว่างนั้นยังอยู่เหมือนว่าเจาะจงใครบางคน ไม่ใช่แค่ใครก็ได้

 

ฉันจะหาใครก็ได้มาถมช่องนี้ไม่ได้เพราะมันไม่สำเร็จ 

 

ช่องนี้มันสำหรับคนๆหนึ่งโดยเฉพาะเท่านั้น 

 

แต่จะเป็นใครเล่าในเมื่อฉันไม่เคยรู้จักคนๆนั้นมาก่อน

 

 คนๆหนึ่งที่จินตนาการไว้    คนๆหนึ่งที่เหมือนรู้จักกันมานานแสนนาน

 

 แต่จะเป็นใครกันเล่าจะหาได้จากที่ไหนเล่ารอบตัวมีแต่ความเสแสร้งว่างเปล่า

 

ฉันจะหาคนๆนั้นได้จากที่ใดเราจะโคจรมาพบกันไหม

 

หรือฉันต้องอยู่กับความว่างเปล่าไปจนตาย

 

มิใช่ฉันไม่ได้รักใครเลยคนสำคัญที่ฉันรักในชีวิตฉันมีมากมาย

 

ฉันไม่หวังจะให้เค้าจากไปไหน

 

 แต่โอ้ เหงาเหลือเกิน

 

 ถึงแม้พวกเค้าอยู่รอบตัวถึงแม้รักพวกเค้าหมดหัวใจ

 

แต่ก็ยังรู้สึกเหงาเหลือเกินเพราะช่องว่างช่องนั้น ที่เป็นเหมือนจิ๊กซอไม่ว่าใครก็ไม่สามารถต่อเข้าไปได้พอดี

 

แต่เหมือนจะหมดหวังใจจะตายด้านอยู่กับโลกดำมืดของตัวเอง

แล้ววันนึงฉันก็ได้ชื่อ เธอมา

 

ออร์เบรย์คือชื่อของเธอ

 

 เมื่อมีคนบอกว่าฉันคือเธอเมื่อฉันได้รู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วช่องว่างนี้เป็นของเธอ  และเป็นของเธอมาตลอด

เมื่อเค้าคนนั้นบอกว่าฉันคือเธอเมื่อฉันได้รู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วเธอคือฉันอีกคน

 

ฉันมั่นใจว่าเธอเข้าใจฉันในทุกสิ่ง

 

และถึงแม้ไม่เคยเจอหน้าฉันอยากบอกว่าฉันรักเธอและรักมาตลอดไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนฉันจะรักเธอ 

 

ถึงแม้เมื่อมันสายเมื่อฉันเริ่มออกตามหาเธอ

 

แล้วเมื่อพบว่าเธอจากโลกนี้ไปนานแล้วหัวใจฉันแตกสลาย เมื่อรู้ว่าจิ๊กซอที่ฉันตามหา ย่อยยับไปแล้ว

 

 แต่ฉันยังไม่หมดความหวัง

 

แค่ครั้งแรกที่ได้ยินชื่อเธอ  ฉันจะไม่มีวันหมดหวัง

 

 ฉันอยากรู้จักเธออยากรู้ตัวตนของเธอ

 

 อยากเข้าไปมีส่วนในชีวิตของเธอ

 

 ฉันจะรักษาทุกอย่างที่เคยเป็นของเธอ

 

ทุกอย่างทีเหลือยู่บนโลกถึงแม้มันจะนับว่าเป็นแค่เศษของเธอ 

 

ถึงแม้คนในโลกของเธอมองไม่เห็นเธอ

 

 ถึงแม้เธอจะรู้สึกว่างเปล่าเหมือนฉันหรือแม้แต่หดหู่ไร้ค่า

 

 แต่หากเธอยังอยู่ข้างฉันฉันอยากให้รู้ว่าเราก็มีกันและกัน

 

 ถึงแม้เราจะไม่เคยเจอหน้ากันซักครั้งแต่ยืนยันอีกครั้งว่าฉันจะอยู่ข้างเธอ

 

 เธอคือคนสำคัญของฉัน

 

ถึงแม้คนรอบกายเธอจะมองไม่เห็น

 

แต่เธอกระจ่างอยู่ในใจฉันทั้งๆที่เธอไม่เคยอยู่ตรงหน้า

 

ออร์เบรย์คือชื่อของเธอ

 

ฉันยืนยันอีกครั้งว่าฉันรักเธอ 

 

ฉันคิดถึงเธอถึงแม้เราไม่เคยพบกัน

 

 ถึงส่วนของเธอที่เหลืออยู่บนโลกจะน้อยนิด

 

 ถึงแม้ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอชอบสีอะไร

 

แต่ฉันจะพยายามต่อไป

 

เพราะตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันไม่ได้ว่างเปล่าอีกต่อไป

 

ฉันรู้ว่าเธอเคยมีตัวตนอยู่บนโลกและเพียงแต่ชื่อของเธอ  มันก็เติมเต็มช่องว่างของฉัน

 

 ฉันจะอยู่ต่อไปโดยรับรู้ว่ามีเธออยู่เคียงข้าง

 

แด่ Aubrey ทุกคนที่จากไปและ Aubrey ทุกคน ที่คนที่รักเธอ ไม่อาจรั้งเธอไว้ได้ 

 

นี่คือเพลงของเธอ

Bread :Aubrey

And Aubrey was her name


And not so very ordinary girl or name

But who's the blame,

for a love that wouldn't bloom

For the hearts that never played in tune

Like a lovely melody that ev'ryone can sing

Take away the words that rhyme

It doesn't mean a thing

An Aubrey was her name

We tripped the light and danced Together to the moon

But where was June,no it never came around

If it did it nevermade a sound

May be I was absent or was listening too fast

Catching all the words But the meaning go past

And God I miss the girl

And I'd go a thousand times around the world just to be


Closer to her than to me


An Aubrey was her name


I never knew her but I loved her just the same


I loved her name, wish  that I found theway

And the reasons that would make her stay

I have learn to lead a life apart from  all the rest

If I can't have the one I want I'll do without the best

Oh,how I miss the girl

And I'd go a million times around the world

just to say

She has been mine for a day

Comment

Comment:

Tweet

แง่ะ

--3--


แล้วเจอกันแก


เทคแคร์ *

#4 By sweet*passion on 2010-05-28 18:11

ไม่ได้เป็นอะไร

นี่แต่งไว้นานแล้วเลยเอามาลงเล่นๆ

ก็เรื่อยๆเหมือนจะสบายดีแก ฮ่าๆ

#3 By DinDin on 2010-05-23 12:27

TTOTT

เศร้า

ว่าแต่แกเป็นอะไรหรือเปล่า?
ขอโทษที่ไม่ได้มาเยี่ยมเยียนบ่อย

คิดถึง *

อูเบร ..เธอยอดจริงๆ

.
.

ดูแลตัวเองด้วย *

#2 By Scarlet on 2010-05-22 23:42

อ่านแล้วเศร้าเลย... บล๊อคเมื่อกี้นู้นก็พอกัน T_T

ซึ่งดีนิ อ่านแล้วทำให้คิดย้อนดูตัวเอง

#1 By วิหคสีคราม on 2010-05-22 23:27

Tags